پـس از اقــامـه الله اکــبـرش هـر شـب            خدا نـشـسـتـه یـقـیـناً برابرش هر شب

کسی که حاجب درگاهش آیۀ نور است            حریر لیلۀ قدر است معجرش هر شب

تهـجـدی که خودش حکـم کـیـمـیا دارد            شده است فضۀ بیت مطهرش هر شب

چـقـدر دُرّ نـجـف می‌چـکـد به دامانش            غدیر می‌چکد از حوض کوثرش هر شب

به کـوه شـانۀ او تکـیه می‌زند لاهـوت            که سر گذاشت بر این شانه حیدرش هر شب

برای تک تک همسایه‌ها دعـا می‌کرد            قـنـوت زخـمـی ادعـیـۀ پـرش هر شب

بـرادر تـنـی‌اش ـ ذوالـفـقـار- می‌گـرید            به صبح نیلی چشمان خواهرش هر شب

از عطرِ عودِ دری که شکست می‌گفتند            مـراثـی غـزلـسـتـان دفـتـرش هر شب

گرفت شعله به شب‌بوی چادرش یک روز            دمید لادن خـونین به بسترش هر شب

مناسک شب زهراست روضه‌های حسین            که حرز بوسه ببندد به حنجرش هر شب

حـسین تاج سر مـرتـضـاست زیرا که            نهاده سر به کف پای مادرش هر شب